Lijstjes en overzichten. Ze duiken overal op en er zijn zelfs lijstjes van de beste overzichten. In december ontstaat er een woud aan opsommingen en dan verdwijnen vanzelfsprekend de bomen uit ons gezichtsveld. Waarom we ze maken? Ik vermoed omdat we de weg allang kwijt zijn in het bos. 2008 was geen overzichtelijk jaar, net als al haar voorgangers.

In december doen we een poging het onbeteugelbare paard van de tijd te temmen: het voltooide verleden en de onvoorspelbare toekomst. ’2009 wordt het jaar van …’ en ’2008 was het jaar van…’. Is dat zo of is er eigenlijk gewoon weer een jaar voorbij? In 2009 proberen we met zijn allen waarschijnlijk weer uit alle macht grip te krijgen op het ongrijpbare. Dat gaat niet lukken en daarom zal ook december 2009 eindigen in een stortvloed van dikke bulletpoints, goede voornemens en grillige voorspellingen.

In december kan ik niets dan concluderen dat ook in 2008 chaos troef was op onze aardkloot. Wat dat betreft is onze vertrouwde oliebol een aardige afspiegeling van de planeet waarop we leven, en dan met name de mens die er op rondwandelt. Hij zuigt het vet in zich op – druipt er zelfs van, maar achter het mooie krokante laagje bevindt zich een homp ongedefinieerde massa. Waar de verse druif de basis vormt van smaakvolle wijn, moet de oliebol het doen met zijn aangebrande, uitgedroogde broertje.

Kredietcrisis? In 2009 mogen de oliebollen best iets kleiner worden, wat langer in het afdruiprekje liggen en bakken we ze in plantaardige olie. Het komend jaar wordt wat mij betreft juist geen hopeloos en doelloos jaar. Waar de een grijpt naar lijstjes en de ander naar voorspellingen is eind december voor mij een moment van bezinning.