Ontwikkeling rondom communicatie en marketing – en dan met name via nieuwe media – hebben mijn grote interesse. Web 2.0 – je hebt er vast wel van gehoord – is een term waar ik in de blogosphere vrijwel dagelijks tegenaan loop. Vandaag liep ik op Nu.nl tegen een interessant artikeltje aan over dit fenomeen, en dan met name de relevantie en actualiteit ervan.

Waar de online actieve marketeers hoog opgeven over de kansen en mogelijkheden van web 2.0, zijn de cijfers toch nog niet helemaal in overeenstemming met wat online zo’n beetje ‘the talk of the town’ is. Althans, dat is de toon van Nu.nl, dat zich baseert op een onderzoek van het EPN. Het internet blijkt anno 2008 voor het merendeel van de bevolking nog een eenzijdig medium waarbij e-mail en het opzoeken van informatie de grootste bijdragers zijn aan de online activiteiten van ‘de burger’. Waar de moderne marketeer hoog op geeft over de mogelijkheden van social media, blijkt in de praktijk slechts een kwart van de Nederlandse bevolking actief te zijn op op social media als Hyves en Facebook. LinkedIn, zeker ook groeiend in Nederland, weet nog maar 10% van de beroepsbevolking te bereiken. De vraag rijst dus of het interactieve web 2.0 ook daadwerkelijk zo’n grote aandacht verdient in het marketingberoepsveld.

Wat Nu.nl niet overnam uit het EPN-onderzoek, is de uitspraak dat ‘internet diep geworteld is in de Nederlandse samenleving’. In het marketingkamp lijken tegenwoordig twee kampen te bestaan: de vooruitstrevende, interactieve (online) marketeer en de traditionele, offline marketeer. Beide kijken een beetje met een schuin oog naar elkaar: de interactieve marketeer vindt het pad dat de offline marketeer bewandeld volledigachterhaald en de offline marketeer kijkt een beetje schamper naar die internetzeepbel. Wellicht een beetje gechargeerd, maar het geeft een aardig beeld van de stand van zaken.

De conclusie was dus dat internet tegenwoordig een minstens even serieus medium is als radio, tv en krant. Wat het onderzoek van EPN volgens mij vooral laat zien is vooral een momentopname. Een trend zie ik er niet heel duidelijk in terug. Ik wil even het voorbeeld van LinkedIn bij de kladden grijpen. Ik was een vroege vogel met het aanmelden voor LinkedIn. In gestaag tempo blijven nieuwe mensen uit mijn bestaande, fysieke netwerk zich toevoegen en ik merk dat het duidelijk een netwerk in opkomst is. Een netwerk voor met name hoogopgeleiden, die – juist ja – een vrij klein deel van de beroepsbevolking vormen. Dan is die 10% toch wat relatiever ineens. Ik zou niemand in mijn directe omgeving kunnen noemen die via LinkedIn een baan gevonden heeft, maar ik merk in mijn omgeving dat degenen die er actief zijn het als mogelijkheid zien. Mijn persoonlijke – maar ook bescheiden en onervaren – mening is dat het een kwestie van tijd is voordat web 2.0 volledig geïntegreerd is in de samenleving. Want Twitter, daar hebben weinigen in mijn omgeving nog maar kennis mee gemaakt. En de online marketeers hebben het alweer over het semantische web 3.0!

Als marketeer is het in de huidige tijd denk ik belangrijk per project of binnen je organisatie voor ogen te houden met welke doelgroep je te maken hebt, hoe je bedrijf of merk is gepositioneerd en welke boodschap je wilt communiceren. Ik denk dat de fout die soms wordt gemaakt is dat web 2.0-tools een doel op zich worden. Ik zou zeggen: maak de balans op en zoek de bijpassende mogelijkheden. Want wat we als marketeers willen bereiken is conversational capital, en als we naar goede recente voorbeelden kijken als de Goeiemoggel-campagne, dan zijn de tradiotionele media nog niet afgeschreven, en liggen er mooie kansen voor crossmediale campagnes! ‘Voorop lopen en achterom blijven kijken’, zou het motto van de marketeer moeten zijn. Anders ben je plotsklaps je doelgroep volledig kwijt; en dat kunnen we ons in 2009 niet permitteren!